Wednesday, December 10, 2008

ശ്വാന നിയോഗം



മഞ്ഞുറഞ്ഞ എത്രയോ പ്രഭാതങ്ങള്‍,
ഇരുണ്ടുകൂടിയ എത്രയോ പ്രദോഷങ്ങള്‍.
അപ്പോഴെല്ലാം
ഇവന്‍ അവര്‍ക്കൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നു.

രാത്രികളില്‍, വീടുകള്‍ക്കവന്‍
കാവല്‍ നിന്നു.
ഉറക്കം അന്യമായ
എത്രയോ കാലം!

ഒരിക്കലും കൂറുമാറാത്ത നന്ദി.
പ്രതിഫലേച്ഛയില്ലാതെ
ഒരു ജന്മമങ്ങനെ
നായാടിത്തീര്‍ന്നു.

എത്രവിശ്വസ്തനാണിവന്‍,
യജമാനരേക്കാളുപരി.

നാഥനില്ലാപ്പടയെല്ലാം
നായ്പ്പടയാക്കിയും
കൊള്ളരുതാത്തവനെ
നായിന്റെ മോനാക്കിയും
അവരിവനെ കല്ലെറിയുകയാണിപ്പോള്‍.
ചീത്ത വിളിക്കുകയാണിപ്പോള്‍.

വേദനയില്‍പ്പോലും
വാലാട്ടിക്കിടന്ന ഇവനെ
പന്തീരാണ്ടു കൊല്ലമതു
കുഴലിലിട്ട കഥയും പറഞ്ഞ്‌
ചെളി വാരിയെറിയുകയാണ്‌.

കഴുത്തില്‍ നന്ദികേടിന്റെ
ചിത്രങ്ങള്‍ തൂക്കുമ്പോഴും
അവര്‍ പറഞ്ഞു,
കടലില്‍ച്ചെന്നാലുമിവന്‍
നക്കിയല്ലേ കുടിക്കൂ?


Saturday, November 8, 2008

ഒരു ഇലപൊഴിയും കാലം...

ഇത് ബര്‍ലിങ്ടന്‍. ടൊറൊന്റോയില്‍ നിന്നും നയാഗ്രയ്ക്കുള്ള വഴിയിലൂടെ അര മണിക്കൂര്‍ യാത്ര ചെയ്താല്‍ ബര്‍ലിങ്ടനായി.

ഇവിടെ ഇല പൊഴിയുംകാലം. ഇലകളെല്ലാം തവിട്ടും ചുവപ്പുമാക്കി മരങ്ങള്‍‍ക്കെല്ലാം ഒരു മനം മാറ്റം. പിന്നെ, ഇലകള്‍ കൊഴിച്ച് , ചില്ലകള്‍ മാത്രം ബാക്കി നിറുത്തി കാത്തുനില്‍പ്പ് ആരംഭിക്കുകയായി.‌ മഞ്ഞുകട്ടകളില്‍ മൂടി അഞ്ചു മാസത്തോളം തപസ്സാരംഭിക്കാനുള്ള ആദ്യ തയ്യാറെടുപ്പുകള്‍. അണ്ണാറക്കണ്ണന്മാരും, ഉണ്ണിക്കണ്ണന്മാരും (Chipmonks), കിളികളുമെല്ലാം ഉണങ്ങിയ പഴങ്ങളും പരിപ്പുകളുമെല്ലാം ശേഖരിച്ചു തുടങ്ങി, ഒരു അര്‍ദ്ധവര്‍ഷത്തേയ്ക്കുള്ള ശൈത്യകാലനിദ്രയ്ക്കായി..

ഇതെന്റെയും അലസമായൊരു 'ശൈത്യകാലനിദ്ര' തന്നെയായിരുന്നു. വിദേശനാണയവിനിമയക്കസര്‍ ‍ത്തുകള്‍ക്ക് അവധി കൊടുത്ത് ഉറക്കവും തീറ്റയുമായി കഴിഞ്ഞു പോയൊരു മാസം. അതിനിടെ ചില യാത്രകള്‍.‍ അഞ്ഞൂറ്റിഅമ്പതു്‌ കിലോമീറ്റര്‍ ദൂരെയുള്ള മോണ്‍ട്രിയല്‍ നഗരത്തിലേയ്ക്കു്‌. ആറോളം നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ പഴക്കമുള്ള പള്ളികളും കെട്ടിടങ്ങളുമുള്ള , പഴയ ഒളിമ്പിക് നഗരം. ഇപ്പോള്‍ നഗരമദ്ധ്യത്തിലേയ്ക്കു്‌ വളരെയധികം ചൈനക്കാര്‍ കുടിയേറിയിരിക്കുന്നു. ഇതു്‌ മോണ്‍ ട്രിയലിന്റെ മാത്രം പ്രത്യേകതയല്ല. കാനഡയുടെ എല്ലാ നഗരങ്ങളിലും അവര്‍ അവരുടേതായ കൊച്ചു കൊച്ചു ഗ്രാമങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നു.

1672 ല്‍ പണിത നോത്ര് ദാം പള്ളിയാണു്‌ പഴയ മോണ്‍ട്രിയല്‍ നഗരത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാന കാഴ് ച്ച. 1824 ല്‍ ജെയിംസ് ഒഡോണല്‍ എന്ന ഐറിഷ് അമേരിക്കന്‍ പ്രൊട്ടെസ്റ്റന്റ് ,ന്യൂ യോര്‍ക്കില്‍ നിന്ന്‌ ഇവിടെയ്ക്കു്‌ പള്ളി പുതുക്കിപ്പണിയാന്‍ നിയമിതനായി. അദ്ദേഹം ഗോഥിക് നവോത്ഥാന വാസ്തുകലയില്‍ അഗ്രഗണ്യനായിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ വടക്കേ അമേരിക്കയിലെ ഏറ്റവും വലിയ പള്ളിയും ഇതു തന്നെയാണ്‌. അവസാനകാലത്ത് കത്തോലിക്കനായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യവിശ്രമസ്ഥാനവും പള്ളിക്കുള്ളില്‍ തന്നെയാണു്‌.


നോത്ര് ദാം ബസിലിക്കയുടെ അള്‍ത്താര

ബാങ്ക് ഓഫ് മോണ്‍ട്രിയലിന്റെ തലസ്ഥാനത്തുള്ള മ്യൂസിയത്തിലെ കാഴ്ച്ചകള്‍ അങ്ങേയറ്റം രസകരങ്ങളായിരുന്നു. 1817 ല്‍ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ബാങ്കോഫ് മോണ്‍ട്രിയല്‍ രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും പഴയ ബാങ്കിംഗ് സ്ഥാപനമാണു്‌. ‍18 -19 നൂറ്റാണ്ടുകളിലെ നാണയങ്ങള്‍, ബാങ്ക് നോട്ടുകള്‍, രേഖകള്‍, ടൈപ്പ് റൈറ്റര്‍, ലെജ്ജറുകള്‍, തൂലിക, മഷിക്കുപ്പി, പ്രോമിസ്സറി നോട്ടുകള്‍.... അങ്ങനെ പലതും ഞങ്ങള്‍ക്ക് അത്ഭുതങ്ങളായി.


മടങ്ങിയ വഴിയില്‍ 'ആയിരം ദ്വീപുകളു'ടെ കവാടത്തില്‍ ഒരു മണിക്കൂര്‍. ഇവിടെ സെയിന്റ് ലോറന്‍സ് നദി അമേരിക്കന്‍ ഐക്യനാടുകളുടെ അതിര്‍‍ത്തിയാണു്. ഒണ്‍ടേറിയോയുടെയും ന്യൂയോര്‍ ക്കിന്റേയുമായുള്ള, 40 ചതുരശ്ര മൈല്‍ മുതല്‍ വിസ്തീര്‍ണ്ണമുള്ള 1793-ഓളം ദ്വീപുകള്‍. വര്‍ഷം മുഴുവന്‍ ജലോപരിതലത്തിനു മുകളില്‍ കാണുന്ന ഒരു മരമെങ്കിലും ഉള്ളവയെ മാത്രമേ ഇവിടെ ദ്വീപായി പരിഗണിച്ചിട്ടുള്ളു. അവിടുത്തെ യു.എസ്.ദ്വീപുകളിലിറങ്ങാന്‍ വീസ വേണ്ടിയിരുന്നതിനാല്‍ ഞങ്ങള്‍ പോയില്ല.

സിംകോ തടാകവും ജോര്‍ജീനാ ദ്വീപും

പിന്നെയൊരു ദിനം വെര്‍ജീനിയയും കടന്നു്‌ ജോര്‍ജീന ദ്വീപില്‍ , രണ്ടു പകലും ഒരു രാത്രിയും. ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തോടോപ്പം അശോകനും സരിതയും അവരുടെ മകന്‍ ‍സിദ്ധുവും, ഗീതയും മക്കളായ അനിരുദ്ധും പൊന്നിയും, പിന്നെ ടോണിയും. സിംകോ തടാകത്തിലാണു്‌ ജോര്‍ജീന.‌ ഒണ്‍ ടേറിയോയിലെ പന്ത്രണ്ടാമത്തെ വലിയ തടാകമാണു്‌ സിംകോ. മുപ്പതു കി.മീ. നീളവും ഇരുപത്തഞ്ചു കി. മീ. വീതിയുമുള്ള സിംകോ ഒരു ശുദ്ധജലതടാകമാണു്‌. 1793 ല്‍ അപ്പര്‍ കാനഡയുടെ ലെഫ്. ഗവര്‍ണ്ണര്‍ ജോണ്‍ ഗ്രെയ് വ്‌ സ്‌ സിംകോയാണ്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവിന്റെ പേരില്‍ ഈ തടാകത്തിന്റെ പേരു മാറ്റിയത്. തോറാ, സ്ട്രോബറി, സ്നേക്, ഫോക്സ് എന്നീ ദ്വീപുകളും സിംകോയിലുണ്ട്. ഇവിടുത്തെ ആദിമജനതയുടെ 200 പേര്‍ മാത്രമുള്ള സ്ഥലമാണ്‌ സിംകോ.

അവിടുത്തെ ആകെയുള്ള പലചരക്കുവ്യാപാരിയാണ്‌ പീറ്റ്‌ എന്ന പീറ്റര്‍. ഭാര്യ ബെക്കി, പീറ്റിനെക്കാള്‍ ഭംഗിയായി ഇംഗ്ലീഷ് സംസാരിക്കും. കൗബോയ് സിനിമകളെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്ന പീറ്റിനു ചന്തു പേരിട്ടു - 'കള്ളുപത്രോസ് '.അവര്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കു്‌, അവിടെ നിന്നു സാധനങ്ങള്‍ വാങ്ങിയതിനു പാരിതോഷികമായി , അവരുടെ വീട്ടിലുണ്ടാക്കിയ വീഞ്ഞു്‌ തന്നു. പകരം ഞങ്ങളുണ്ടാക്കിയ ഇന്ത്യന്‍ ഭക്ഷണം ഞങ്ങള്‍ അവരുടെ വീട്ടിലെത്തിച്ചു കൊടുത്തു. മടക്കയാത്രയില്‍ ഫെറി നേരത്തെ തയ്യാറെടുത്തു നിന്നിരുന്നതിനാല്‍ അവരോടു്‌ യാത്ര പറയാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കു കഴിഞ്ഞില്ല. ഈ അമേരിക്കന്‍ ആദിവാസിദമ്പതികളുടെ സ്നേഹാദരങ്ങള്‍ക്കു പാത്രമാവാന്‍ കഴിഞ്ഞതിന്റെ അമിതാഹ്ലാദത്തിലായിരുന്നു, സുജാത. ‍

വാട്ടര്‍ സ്കിഡോയിലും സ്പീഡ് ബോട്ടിലുമൊക്കെയായി കുട്ടികളെല്ലാം ദിവസം മുഴുവന്‍ തടാകത്തില്‍ത്തന്നെയായിരുന്നു. പിന്നെ, വൈകിട്ടു്‌ കുറച്ചു്‌ സൈക്കിള്‍ യാത്ര. മുയലുകളും, കാട്ടുതാറാവുകളും, അണ്ണാറക്കണ്ണന്മാരും ഞങ്ങളുടെയിടയിലേക്കു്‌ ഭീതിരഹിതമായി കടന്നുവന്നു. ആരും ഉപദ്രവിക്കാത്തതിനാല്‍, പഴയ തലമുറ പുതിയവയെ മനുഷ്യര്‍ സുഹൃത്തുക്കളാണെന്നു്‌ പഠിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു വിശ്വസിക്കാനാണു്‌ എനിക്കു തോന്നിയത്. രാത്രിയില്‍ 'റക്കൂണ്‍' എന്ന പെരുച്ചാഴികള്‍ ഞങ്ങളെ വന്നെത്തി നോക്കി.





ഞങ്ങള്‍ മടങ്ങുകയായിരുന്നു.

പെയറുകളും, ആപ്പിളുകളും കായ്ച്ചു കിടക്കുന്ന വഴിയോരങ്ങള്‍! 'ഫാള്‍ സീസണ്‍' ഇവിടെ ഉത്സവകാലമാണു്‌. മഞ്ഞുപുതച്ച് ഉറങ്ങാന്‍ പോകുന്ന കാലത്തിനായുള്ള, പ്രകൃതിയുടെ തയ്യാറെടുപ്പുകള്‍.‍

(ചിത്രങ്ങള്‍ : ടോണി ജെയ്‌ക്കബ് /സുരേഷ്‌ നെല്ലിക്കോട്‌)

Monday, November 3, 2008

പൂച്ചയ്ക്കും പ്രാണവേദന...


കുട്ടിക്കാലത്ത് ഒരു പൂച്ച. അമ്മയോട് എത്ര കെഞ്ചിയതാണു്‌! നടന്നില്ല.

കഴിഞ്ഞ അവധിക്കാലത്ത്‌ ദേവയാനി പ്രസവിച്ചു. നാലു കുട്ടികള്‍. നല്ല പാണ്ടന്മാരും പാണ്ടിക്കുടുക്കകളുമായി അവരങ്ങനെ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കളിച്ചു. പടിപ്പുരയുടെ വരാന്തയില്‍ പഴയ സമ്മന്തക്കാരന്റെ ധാര്‍ഷ്ട്യങ്ങളുമായി കചന്‍. ദേവയാനിയുടെ മാര്‍‍ജ്ജാരകിശോരന്യായങ്ങളില്‍ അസ്വസ്ഥനായി അവന്‍ ഇടയ്ക്കിടെ നാലുകാലില്‍ വലിഞ്ഞു നിവര്‍ന്നു കോട്ടുവായിട്ടു.
പിന്നെ, കിട്ടിയ തക്കത്തില്‍ ഓരോന്നോരോന്നായി മക്കളെ നാലിനേയും അവന്‍ പൊക്കിയെടുത്തു ശാപ്പിട്ടു. പിന്നെ ദേവയാനിക്കു ഡിവോഴ്സ് നോട്ടീസും.
ആ കരച്ചിലില്ലേ? പുത്രദു:ഖത്താല്‍ ജന്മാന്തരങ്ങളെ കുലുക്കിയ മാര്‍ജ്ജാരീവിലാപം! ആരേയും ആര്‍ദ്രനയനരാക്കുമായിരുന്നു അത്.

ദേവയാനിക്കു വേണ്ടി അമ്മ, കചനെത്തേടി വടിയുമായി കാത്തിരുന്നു. കൊല്ലാനൊന്നുമല്ല. "അവനിത്തിരി വേദന അറിയണം, അത്രയോള്ളു"

കചന്‍ നാടു വിട്ടെന്നു കേള്‍വി.

പിന്നെ, അവന്‍ അവളുടെ കൊടും ശാപത്തിന്റെ സപ്തസിന്ധുക്കളില്‍ ശ്വാസം മുട്ടി മുങ്ങിത്താഴ്ന്നതായി ഞങ്ങള്‍ സ്വപ്നം കണ്ടു സമാധാനിച്ചു.

(ഞങ്ങളുടെ പങ്കനും പങ്കിയുമാണ്‌ (കോട്ടയം വാഹനവകുപ്പാപ്പീസിലെ ഉമാശങ്കറും ചേര്‍ ത്തലയിലുള്ള രാജേശ്വരി കര്‍ത്തായും) സകല കാക്കയ്ക്കും, പൂച്ചയ്ക്കും, നാട്ടുകാര്‍ക്കുമെല്ലാം അവിസ്മരണീയങ്ങളായ പേരുകളിട്ടിരുന്നത് !)‌ ‍

//രാം മോഹന്‍ പാലിയത്തിന്റെ 'മ്യാവൂ'വിനു്‌ അനുബന്ധകമാണിതു്‌.//

Wednesday, October 22, 2008

അദ്വൈതാനന്ദം

(തിരശ്ശീല ഉയരുമ്പോള്‍ കാണുന്നത്‌ കാടല്ല, നാടാണ്‌. നഗരത്തിലെ രമ്യമായ ഒരു ഹര്‍‍മ്മ്യത്തിലെ ഒരു മുറി. അതില്‍ എല്ലാ ആധുനിക സജ്ജീകരണങ്ങളുമുണ്ട്‌. ധ്യാനത്തില്‍ നിന്ന് ഉണര്‍ ന്നതേയുള്ളു, ഗുരു. സമീപത്തായി ശിഷ്യന്‍.)

ഗുരു : ഭയം എന്തുകൊണ്ടാണു്‌ ഉണ്ടാവുന്നതു്‌?

ശിഷ്യന്‍ : അറിയില്ല ഗുരോ.

ഗുരു : മറ്റൊന്നിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയാണു്‌ ഭയം. നാം എന്തിനേയോ ഭയക്കുന്നു, അല്ലേ?

ശിഷ്യന്‍ : അതേ ഗുരോ.

ഗുരു : മറ്റൊന്നില്ലെന്നും ഞാന്‍ തന്നെയാണ്‌ അതെന്നും കരുതുക. അദ്വൈത സിദ്ധാന്തം.
എല്ലാം ഞാന്‍ തന്നെയാകുമ്പോള്‍ ഭയക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ലല്ലോ!

ശിഷ്യന്‍ : ശരിയാണു്‌ ഗുരോ.

ഗുരു : അഹം ബ്രഹ്മാസ്മി. ഞാന്‍ തന്നെയാണു്‌ ബ്രഹ്മം. ഞാന്‍ ചെയ്യുന്ന നന്മകള്‍ ലോകത്തിനു
ഗുണമായി ഭവിക്കും. സെല്‍ഫ് ഹെല്‍ പ്പ് ഈസ് ദ് ബെസ്റ്റ് ഹെല്‍ പ്പ്. താന്‍ പാതി
ദൈവം പാതി.

ശിഷ്യന്‍ : അതായിരിക്കും, കൈനീഷ്യന്‍ വെല്‍ത്ത് മാനേജ് മെന്‍റ്റ് തിയറിയുടെ മറവില്‍ ഗുരോ അങ്ങ്
സഹോദരന്റേയും സഹോദരിയുടേയും അനന്തിരവരുടേയും പേരില്‍ ഭൂമി വാങ്ങിക്കൂട്ടിയതും
കൈയ്യേറിയതും മറ്റും.....

ഗുരു : (എഴുന്നേല്‍ക്കുന്നു) പ്രാര്‍ത്ഥനയുടെ സമയമാകുന്നു, ശിഷ്യാ. നമുക്കിവിടെ തല്‍ ക്കാലം
നിറുത്താം.


(തിരശ്ശീല 'ഒരാഘാതം പോലെ' പൊട്ടിവീഴുന്നു!)

ചിത്രീകരണം : ബി.രാജന്‍

Wednesday, September 24, 2008

മഹാഭാരതം -ഒരു വിജയപര്യവസായി

ഒന്നാം വിജയന്‍ ദുര്‍ബ്ബലനായിരുന്നു. പക്ഷേ, ഭാഷയിലോ അതിശക്തന്‍. മഴയുടെ ഗായത്രികളിലൂടെ, മന്ദാരത്തിന്റെ ഇലകള്‍ തുന്നിച്ചേര്‍ത്ത ചിന്തകളുമായി, പുനര്‍‍ജ്ജനിയുടെ ഉരുക്കുവാതിലുകള്‍ തേടിനടക്കുമ്പോള്‍ത്തന്നെ ഞങ്ങളുപദേശിച്ചു.

നിനക്കു വഴി തെറ്റുന്നു. ഞങ്ങള്‍ മുമ്പില്‍ നടക്കാം.
അവന്‍ കേട്ടില്ല.

കഥ സോദ്ദേശപരമായിരിക്കണം.

അവന്‍ അനുസരിച്ചില്ല എന്നുമാത്രമല്ല ഞങ്ങളുടെ ചിന്തകളെ അവന്‍ 'പാര്‍ലമെന്ററി വ്യാമോഹങ്ങള്‍' എന്നു വിളിക്കുകയും തറവാട്ടുനയത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുകയും കാര്‍ട്ടൂണുകള്‍ വരയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
അവനെ ഞങ്ങള്‍ മാറ്റിനിറുത്തി.

രണ്ടാം വിജയന്‍ പറഞ്ഞു.

ദേശീയതലത്തില്‍ അധികാരം പങ്കിടുകയും ഇവിടെ പോരടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതു്‌ പരസ്പരമുള്ള പോക്കറ്റടിയാണു്‌.

അയാളേയും ഞങ്ങള്‍ മാറ്റിനിറുത്തി.

ഞാന്‍ മൂന്നാമന്‍.

ഇവിടെ അച്യുതോപദേശങ്ങള്‍ എനിക്കാനന്ദമാകുന്നില്ല. ഞാന്‍ സാക്ഷാല്‍ വിജയനാണു്‌. എല്ലാ ബന്ധുക്കളേയും ഗുരുഭൂതരേയും ധര്‍മസംസ്ഥാപനാര്‍ത്‍ഥം കൊല്ലാന്‍ വകുപ്പുണ്ട്. ഡിസ്നിലാന്റോ, വാട്ടര്‍ തീം പാര്‍ക്കോ, വ്യാപാരസമുച്ചയങ്ങളോ, പഞ്ചനക്ഷത്രഹോട്ടലോ നമുക്കന്യമല്ല. അതിനു മൂന്നാം പന്തിയോ അതല്ലെങ്കില്‍ ‍നാലാംപന്തിയോ ആക്കം കൂട്ടുമെങ്കില്‍ നാം വീണ്ടും പൊതുമിനിമം പരിപാടിക്കു തയ്യാറാണു്‌, ഏതു ചെകുത്താന്റെ കൂടെയാണെങ്കിലും. ലക്ഷ്യം മാര്‍ഗ്ഗത്തെ സാധൂകരിക്കുമല്ലോ?

അധികാരം ഞങ്ങള്‍ക്കു്‌ ആസക്തിയല്ലെന്നു്‌ നിങ്ങള്‍‍ക്കൊക്കെ അറിയാമല്ലോ? അതിനാല്‍ ഞങ്ങള്‍ ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥത്തിനു പുറമേ നിന്നു പിന്തുണ നല്‍കും. അപ്പോള്‍ അകത്തെ ആധിപത്യവും പുറത്തെ കസര്‍ത്തും ഒരുമിച്ചു്‌ ആസ്വദിക്കാമല്ലോ!‍ ‍

Thursday, September 18, 2008

Padmini Unni & Aishwarya perform in Toronto - Choreography by Sujatha Suresh

Sunday, September 14, 2008

മോചിതന്

എത്ര പെട്ടെന്നാണു്‌ നാം
വൃദ്ധരും അശരണരുമാകുന്നത്‌, അല്ലേ?

ഇന്നിപ്പോള് എന്റെ ചിത്രങ്ങളൊക്കെ
അവറ് തകൃതിയായി എടുത്തുമാറ്റുകയാണ്‌.
ചരിത്രത്തിന്റെ താളുകളില് നിന്നു്‌
എന്റെ പരാമറ്ശങ്ങള് കീറി മാറ്റുകയാണു്‌.
പാറ്ട്ടിയോഗങ്ങളില് ഞാന് നിന്ന
ഓരോ മണ് തരിയേയും ഇളക്കി മാറ്റുകയാണു്‌.
ഞാന് സംസാരിച്ച ഓരോ യോഗങ്ങളുടെ
ടേപ്പുകളും മായ് ക്കപ്പെടുകയാണു്‌.
ഇനി ഞാനില്ലാത്ത പാറ്ട്ടി ചരിത്രം!
ഞാനില്ല.....
എന്നെ കണ്ടവരുമില്ല....!

എത്ര പെട്ടെന്നാണല്ലേ
നാം അവശരും വൃദ്ധരും
ആലംബഹീനരുമാകുന്നതു്‌?

Wednesday, August 6, 2008

ക്രിസ്റ്റൊബല്‍ ജൂനിയര്‍ കാസ്ട്രോ ലോമിബാവൊ

ക്രിസ്റ്റൊബല്‍ ജൂനിയര്‍ കാസ്ട്രോ ലോമിബാവൊയെ ഞാന്‍ ആദ്യമായി ശ്രദ്ധിക്കുന്നതു പോലും അവന്റെ ചിരിയുടെ സൗഗന്ധികപ്പൂക്കള്‍ കണ്ടിട്ടാണു്‌. എപ്പോഴും ചിരിക്കുന്ന ക്രിസ്സിനെ എല്ലാവര്‍ക്കും തന്നെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. ബാങ്കില്‍ എപ്പോള്‍ എത്തിയാലും അവന്‍ എന്നെക്കാണാതെ പോവാറുണ്ടായിരുന്നില്ല.
മുഖത്തു്‌ ഒരു ചിരിയുടെ വസന്തം മുഴുവന്‍ വിരിയിച്ചുകൊണ്ടു്‌ എല്ലാ മാസവും കൃത്യമായി ക്രിസ് ബാങ്കില്‍ വന്നുപോകാറുണ്ട്.
ഇന്നലെ അവന്‍ വീണ്ടും വന്നു.
"ഇക്കുറി ഏട്ടനു്‌ ചികിത്സക്കായി കുറച്ചു പണം അയയ്ക്കണം."
"എന്തേ പെട്ടെന്നു്‌?" - ഞാന്‍ ‍ചോദിച്ചു.
"അദ്ദേഹത്തിനു പ്രൊസ്റ്റേറ്റ് കാന്‍സര്‍. ഈയിടെ മൂത്രമൊഴിക്കന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടു വന്നപ്പോഴാണു്‌ പരിശോധിച്ചതു്‌. ചികിത്സക്കായി രണ്ടു ലക്ഷം പെസോ വേണം."
ചിരിയുടെ സാംക്രമികതയിലേയ്ക്കു്‌ അരിച്ചു കയറുന്ന വിഷാദത്തിന്റെ കരിമേഘങ്ങള്‍!
"ഏട്ടനു വലിയ മക്കളുണ്ട്‌. പണിയെടുക്കുന്ന മക്കള്‍. ഞാന്‍ അവരെ മൂന്നു പേരെയും വിളിച്ചു സംസാരിച്ചു. അല്പം ദേഷ്യത്തില്‍ തന്നെ സംസാരിക്കേണ്ടി വന്നു."
"നിങ്ങള്‍ക്കു നിങ്ങളുടെ അച്ഛനെ സഹായിക്കാന്‍ പറ്റില്ലേ?"
"അവര്‍ ഫോണിലൂടെ അതെല്ലാം കേട്ടു നിന്നതേയുള്ളു എന്നെനിക്കറിയാം."
ഫിലിപ്പീന്‍സിന്റെ പടിഞ്ഞാറന്‍ പ്രവിശ്യയായ ഇലോ ഇലോ. മലായോ പോളിനേഷ്യന്‍ ജനങ്ങള്‍‍ക്കിടയിലെ ഒരു ഇടത്തരം സ്പാനിഷ് കുടുംബം. ക്രിസ്റ്റോബലിന്റെ കുട്ടിക്കാലം കഷ്ടപ്പാടിന്റേതായിരുന്നു. 1945 ലെ കലാപഭൂമിയായിരുന്നു ഇലോ ഇലോ. ജപ്പാന്‍കാരെ ഓടിച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോ‍ള്‍ അതാ അമേരിക്കക്കാര്‍! വീണ്ടും 16 വര്‍ഷങ്ങള്‍. ഒരു അപകടത്തില്‍ അച്ഛന്‍ മരിക്കുമ്പോള്‍ ക്രിസ്സി‍നു് ഒരു വയസ്സു കഴിഞ്ഞിട്ടേയുണ്ടായിരുന്നുള്ളു. കുട്ടിക്കാലത്തെ ഓര്‍മ്മകളിലൊന്നിലും അച്ഛനുണ്ടായിരുന്നില്ല.‌ അച്ഛന്റെ സ്ഥാനത്തെന്നും 16 വയസ്സിനു മൂത്ത സഹോദരനായിരുന്നു.
ആ സഹോദരനാണിപ്പോള്‍ ചികിത്സ വേണ്ടിവന്നിരിക്കുന്നത്‌. ‍
"എനിക്കറിയാം കുട്ടികളൊന്നും ഏട്ടനെ സഹായിക്കില്ലെന്നു്‌. അദ്ദേഹം അതിനായി ശ്രമിക്കുകയുമില്ല. എന്നോടു സഹായം ചോദിച്ചതിനു പിന്നില്‍ എന്നോടുള്ള സ്നേഹമല്ലേ? സ്വന്തം മക്കളിലേക്കു നീളാത്ത സ്നേഹത്തിന്റെ അദൃശ്യ ഹസ്തങ്ങള്‍ എന്നിലേക്കല്ലേ നീണ്ടു വരാനുള്ളു."
കൈവിട്ടു പോകുന്ന പിതൃപുത്രബന്ധങ്ങളുടെ മുറിഞ്ഞു പോകുന്ന കഥകള്‍!
ക്രിസ്സ് നെടുവീര്‍പ്പിട്ടു.
"എന്റെ ചെലവുകള്‍ ഞാന്‍ കുറയ്ക്കുകയാണു്‌. എനിക്കെന്റെ സഹോദരനെ സഹായിക്കണം. അച്ഛനില്ലാതിരുന്ന കുട്ടിക്കാലത്തു്‌ എന്നെ വളര്‍ത്തിയെടുത്ത്‌ ഈ നിലയിലെത്തിച്ചത്‌ ഈ ഏട്ടനാണു്‌. ആരൊക്കെ മറന്നാലും ഇനി എന്റെ ജീവിതലക്ഷ്യം എന്റെ സഹോദരന്റെ സുഖപ്രാപ്തിയാണു്‌."
ക്രിസ്സിന്റെ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കത്തിനു മേല്‍ ഒരു നേര്‍ത്ത കണ്ണീര്‍പ്പടലം‌. തിരിഞ്ഞുനിന്നു്‌ അത് രണ്ടു വിരലുകളാല്‍ ഞങ്ങളില്‍ നിന്നു മായ്ച്ചു.
എന്നിട്ടു്‌ അയാള്‍ ചിരിച്ചു.
ഒരു പെയ്തു തോര്‍ന്ന മഴയുടെ ബാക്കി നിന്ന കുളിര്‍ പോലെ ക്രിസ്സിന്റെ പുഞ്ചിരി.
ഒരിക്കലും വറ്റാത്ത സൗഹൃദത്തിന്റെ കുഞ്ഞുറവകള്‍ ബാക്കിനിറുത്തി ക്രിസ്സ് ഞങ്ങള്‍ക്കു നേരേ കൈ വീശുന്നു.
"സീ യു നെക്‌സ്‌റ്റ് മന്ത്.... ബൈ ബൈ".
*******************

Tuesday, May 27, 2008

സമയോചിതം

വീടു നിറയെ നാഴികമണികള്‍.
കല്യാണം കഴിച്ചപ്പോഴും, വീടു മാറിയപ്പോഴും, കുട്ടികളുണ്ടായപ്പോഴും, ഓണത്തിനും വിഷുവിനും ക്രിസ്മസിനും ഈദിനുമെല്ലാം ചെറുതും വലുതുമായ ഒട്ടേറെ ഘടികാരങ്ങള്‍.
‍അടുക്കളയില്‍ കുക്കിങ് റേഞ്ചിനു മുമ്പില്‍ സമയം നോക്കി പാചകം ചെയ്യാം. മസാലപ്പൊടികളെടുക്കാന്‍ തിരിഞ്ഞു നിന്നാല്‍, അവിടെയും കഴുത്തു ചെരിക്കാതെ സമയമറിയാം. വാഷിങ് മെഷീന്റെ മുമ്പിലും സമയം നോക്കാം. ടീവിക്കു മുകളില്‍ കൃത്യമായി സമയം നോക്കി പ്രോഗ്രാം കാണാം.
കുളിമുറിയില്‍.... കിടപ്പുമുറിയില്‍...എന്തിന്‌, ബാല്‍ക്കണിയില്‍പ്പോലും കൃത്യനിഷ്ഠ.
ഓഫീസിലേക്കു കൃത്യസമയത്തെത്താന്‍ അര മണിക്കൂര്‍ കൂട്ടിവച്ച ക്ലോക്കും അതിനിടെയുണ്ടായിരുന്നു.
ആദ്യത്തെ ബാറ്ററി വാങ്ങല്‍ ത്രില്ലുകളവസാനിക്കുമ്പോള്‍, ഇന്നിപ്പോള്‍ പലതും പലസമയത്തായി മരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ചുരുക്കത്തില്‍, ലോകം മുഴുവന്‍ പലസമയം കാണിച്ച്‌ ഇപ്പോഴും എന്റെ വീട്ടില്‍ 'സമയം' ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നൊക്കെ വേണമെങ്കില്‍ പറയാം.
അങ്ങനെ മരണം ജീവനു തുല്യമാകുന്നു. ഞാന്‍ യൂണിവേഴ്സലി കോമ്പാറ്റിബിളും.
പകുതി അടച്ച വാതില്‍ പകുതി തുറന്നതിനു തുല്യമാകുമ്പോള്‍, മുഴുവനായി അടച്ച വാതില്‍ മുഴുവനായി തുറന്നതിനു തുല്യമല്ലേ എന്നെന്റെ സുഹൃത്ത് ചോദിക്കുന്നതു പോലെ പകുതി നിറഞ്ഞ ഗ്ലാസ് പകുതി കാലിയാകുന്നു.
അതിനാല്‍ ഞാനെന്റെ നിറഞ്ഞ ഗ്ലാസ്സുകള്‍ കാലിയാക്കുന്നു.
അപ്പോഴൊക്കെ ഞാന്‍ സ്ഥാപിക്കുകയായിരുന്നു,എന്റെ ചത്ത നാഴികമണികള്‍ എപ്പോഴും ലോകത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും ഒരു ഭാഗത്ത്‌ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നെന്ന്‌.

Friday, February 29, 2008

A Thursday Night for Pappettan

We conferred about a plan of action for Pappettan, in connection with bidding adieu (although he objected the terming, we have nothing else to bridge it!) yesterday, at the nth venue of Ruchi Restaurant, in Abu Dhabi.

1. The initial phase starts with a Second Honeymoon for 6 months, as he couldn't enjoy the first one due to various factors known to all (restricts me to put it in black and white by order of the members present!) The venue has been roughly revealed as 'India Unknown' and he would be back after 6 months to have a review. (Thanks to his children over here (who are made sure, will not be interrupting the couple with financial/ domestic trifles!) All are well offfffff.

Highlights

The unbounded pelvic gyrations of Aslam, the compere, after an 8 peg consumption, needs further dissection and investigation, as a few say that he should be restricted to a 3 peg compering which would certanily bring his graph up.(Aslam's grown out of barrels now! He is not the one we met 3 decades ago. A handsome Yogi look, clad in saffron, literally (literarily too!) high profile, well versed in friendship-philosophy ... and what not..)

The month-long celebrations had been inaugurated by Mr C. K Nambiar, 3 weeks ago.

'Ruchi' has been booked for a month.

All oldies like us find the venue apt as ISC takes another 2 months to fall in shape.

The absence of Mani, Venu, Vijayan, Moidu, Mohan, Varunan and all crippled our enjoyment, but we stood up in 2 minutes silence at the outset.

The meeting faded thin in candle lite as people flitted for whoever wanted to say 'bye and goodnite' are stuck back again under compulsion. It was 0200 hrs. None noticed who all went early, as all were moon-eyed.

The last scene of Vasantha waiting for Ramesh to start eating also fades......

എന്നും കുഞ്ഞായിരുന്ന അബ്ദുള്ള

തെങ്ങോലത്തലപ്പുകള്‍ തൊട്ടുനിൽക്കുന്ന  ഒരു തടിക്കൊട്ടാരമാണ്‌ മധുവേട്ടന്‍റെ  ശംഖുമുഖത്തെ വീട്. മുമ്പിലൊരു കൊച്ചുവഴി. വഴി അതിരിടുന്നത് വിമാനത്...

നഗരഘോഷകൻ