Tuesday, May 24, 2011

The Advent of Spring


It's been a long, hard winter - I was told. Ice melted away. Green sprouts everywhere.

Gary says, "Winter is like that last drunken-party-guest who just doesn't know when to leave." Gary is a self-proclaimed travel nut, with apt observations and inferences. He reasons well and his wits are bold.

Suja likes spring. The rebirth of nature. The hide and seek of rain. She's in love with the lilac that stands in front of our house - drowsy, leafless, with a faded wintry smile. Every morning she tries waking her up.

"Laila, my Miss congenial, lazy bum, get up. It's time to put your shoulder to the wheels. Don't think that you are the only plant that carries the agonising pains of winter."

Like a coy bride, Miss Lilac doesn't even look up. She nods to sleep again. But Suja forces her way into a sunlit world. Finally, under allround pressure she slowly wakes up to the rough realities of this not-so-lit world. Green sprouts like goose pimples. Lilac answered to Suja's calls. She even gets up before Suja does, like an early to rise tot waking up her mother. A few days, and it's green everywhere.

Sapsuckers landed on white birches and they rustled their leaves in response.

The slender, hardy asked, " where've you been all these days when everything was falling apart?''

For a while he bowed down. Then said, ''winter was so harsh and turned my marrow frozen red. Couldn't stand and flew.''

''What brought you back over?", asked the tree.

''The sap... and sap alone in you makes me oblivious of the miles I flew'', said the bird.

A tear had slipped down from the birch.
''Still you held me in fond remembrances. You're a guest to my immobility, and I'm honoured.''

Once barren, ice-coated and frozen branches now brimmed with life and started waving their leaves.

The bird started hammering away, excavating cavities in the trunks.

Tuk ......Tuk ......tuktuk.....

''Haven't you still got the right wood for your ship?"

Woodpecker raised his head.
It's none other than the Saw Whet Owl.
He does not like the round eyed who always act like a spy and question all others. He's lazy, never makes a nest and always uses the cavities or nests made by others. He's always prying into the personal matters of others with a scornful look. Other birds are even scared to look into his round eyes. When they call him 'Snoopy', he gets irritated and offended, follows them and shouts back to a peck of troubles.

Woodpecker stopped his work and flew away, telling the birch that he would be back after some time.

The hooter angled his looks down here and there, couldn't see anyone to tease, also flew back.

A little away, a column of smoke winds into the sky.

It was the advent of spring! Hope it's eternal.




Suresh Nellikode

Saturday, May 14, 2011

തളിര്‍ക്കുന്ന ഒരു കാലം..


ചാറ്റല്‍ മഴയ്ക്കു മുന്‍പേ കിതപ്പിന്റെ കുളമ്പടികളുമായെത്തിയ വൈശാഖക്കാറ്റ് ഉണങ്ങിത്തളര്‍ന്നു നിന്ന എന്റെ പിന്‍ മുറ്റത്തെ മുന്തിരിവള്ളികളെ ഇക്കിളിയിട്ട് കടന്നുപോയിട്ട്, ഇന്നേയ്ക്ക് ഒരാഴ്ച്ച.

ഇന്ന്, അവ പൂത്തിരിക്കുന്നു!

വളര്‍ച്ചയുടെ കണക്കെടുപ്പിനായി എന്നും രാവിലെ നാലു കര്‍ദ്ദിനാള്‍പ്പക്ഷികള്‍......

Friday, May 6, 2011

ഒരു തൊഴില്‍ വാര്‍ത്ത


ഒരു കവി കുറച്ചുകാലം അബുദാബിയില്‍ ട്രക്ക് ഡ്രൈവര്‍ ആയി ജോലി ചെയ്തിരുന്നു. സാഹിത്യസമ്മേളനങ്ങളില്‍ അദ്ദേഹം കവിത അവതരിപ്പിക്കുമ്പോഴൊക്കെ സദസ്സിലിരുന്ന് പലരും അടുത്തിരിക്കുന്ന ആളുകളോട് പറയാറുണ്ടായിരുന്നു, ''അയാള്‍ മുനിസിപ്പാലിറ്റിയില്‍ ഡ്രൈവറാ!'' (ഈ ഡ്രൈവര്‍ ക്ക് മലയാളം വ്യാകരണത്തെറ്റില്ലാതെ എഴുതാന്‍ അറിയാമായിരുന്നു. വൃത്തവും അലങ്കാരവും എന്തെന്നറിയാമായിരുന്നു. കൂടെ താമസിച്ചിരുന്നവരെ ഇംഗ്ലീഷ് സംസാരിക്കാനും പ‍ഠിപ്പിച്ചിരുന്നു!)

ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ താമസിക്കുന്ന രാജ്യത്തെ കുട്ടികള്‍ പലരും അഭിമാനത്തോടെ പറയുന്നത് ഞാന്‍ കേള്‍‍ക്കാറുണ്ട്.

മൈ ഡാഡ് ഈസ് എ ഹാന്‍ഡിമാന്‍.
മൈ ഫാദര്‍ ഈസ് എ പ്ലമര്‍. (Plumber) ‍
‍മൈ ഫാദര്‍ ഡസ് പെയ്ന്റിംഗ്.
മൈ ഡാഡ് വാസ് ദ ചീഫ് കാര്‍‍പ്പെന്റര്‍ ഫോര്‍ ദിസ് ബില്‍ഡിംഗ്.
...............

എന്റെ അയല്‍ ‍ക്കാരന്‍ കീത്ത്, ഒരുമണിക്കൂര്‍ ദൂരെയുള്ള യൂണിവേഴ്സിറ്റിയില്‍ വിവരസാങ്കേതികവിദ്യാവകുപ്പിന്റെ തലവനാണ്‌. അവിവാഹിതന്‍. വണ്ടിഭ്റാന്തന്‍. ‍വാരാന്ത്യങ്ങളിലും അവധിദിവസങ്ങളിലും, അടുത്തുള്ള ട്രാന്‍സ്പോര്‍ട്ട്‌ കമ്പനിക്കു വേണ്ടി ട്രക്കോടിച്ച് അടുത്ത സംസ്ഥാനങ്ങളിലേയ്ക്ക് പോകും. എനിക്ക് മറ്റ് തിരക്കൊന്നുമില്ലെങ്കില്‍ ഞാനും കീത്തിന്റെ കൂടെ കൂടും, സ്ഥലങ്ങള്‍ കാണാന്‍. കീത്തിന്റെ ഓരോ മണിക്കൂറിനും ട്രാന്‍സ്പോര്‍ട്ട് കമ്പനി കൊടുക്കുന്നത് 65 ഡോളറാണ്‌ (ഏകദേശം 2950 രൂപ). നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ ഒരു പ്രൊഫസ്സര്‍ ഈ പണിക്ക് പോകുമോ? അഥവാ പോയാല്‍ ‍ത്തന്നെ‍ ‍അയാളെക്കുറിച്ച് എന്തൊക്കെ ജനം പറഞ്ഞു പരത്തും! ഈ പണികള്‍‍ക്കിടയ്ക്കൊക്കെ‍ വൃദ്ധസദനങ്ങള്‍ സന്ദര്‍ശിക്കാനും അവരെയൊക്കെ വീല്‍ ചെയറിലിരുത്തി പാര്‍ക്കിലും കച്ചവടസ്ഥാപനങ്ങളില്‍ കയറിയിറങ്ങാനും കീത്ത് എന്ന വൊളന്റിയര് ‍സമയം കണ്ടെത്തുന്നു.

ഇതൊക്കെ കണ്ടു വായ് പൊളിക്കാനും, ഇങ്ങനെയൊക്കെ എനിക്കാവാന്‍ കഴിയുന്നില്ലല്ലോ എന്നുമോര്‍ത്ത് ഞാന്‍ ദൈവത്തിന്റെ മാത്രം സ്വന്തമായ നാട്ടില്‍ നിന്ന്.......................!

Monday, May 2, 2011

A Momentous Moment


by Suresh Nellikode


Behram Darukhanawallah is more than a customer to me. So soft-spoken, omni-smiling, unfailingly patient, unassuming, a Canadian retiree took all the strain of coming to my office to hand over 2 Canadian Dollar-coins to me to use it in the trolley-slot to get a trolley released at Lester Pearson Airport, Toronto, when I land there. I couldn't but stand still for a moment with flooded eyes! Behramji is a new friend of mine, who stays alone at the Canadian side of Niagara, comes to Abu Dhabi every year to stay a few days with his son.

I'm no one to him. But I stood lost and surrendered to his kind gesture.

And I resolved not to destine these coins to a trolley-slot, but to preserve it as a token of love towards Behramji. Small things one would never want to forget...It's incapable of being obliterated. It has that intensity, as deep as earth!