Wednesday, April 30, 2014

April 30, 2014

There's a land of the living and a land of the majority, and the bridge is love, the only survival, the only meaning.
A month ago, my family went and met Balan. He was so happy to see Suja, her dad, Vinaya and my brother. Although he knew that he was crossing the bridge, he was happy as usual and to his heart's content in all his talks. He was the same as he had been five years ago, despite a slight change in his look.

Then he came on-line, cutting jokes with me. Called me PUZHU (bookworm) and inquired about Chaandikkunju (Chandu) and Paikkutty (Calf/ Nandu).
I thought, Balan would spring back with an incredible recovery awfully thanking the radiance of his countenance. The light that emanated from his face was so intense and enough for many a moth like us to be ensnared in his web.

But he left us yesterday morning!

I couldn't sleep last night. Tried to read a book. Failing to catch on anything I read, came back to the desktop. Chatted with a few of the friends found on-line. Went to sleep at the wee hours of the morning.

Felt like I've been cast away to a land of no sounds! I was sort of deafened by the last shot of a field gun. A man of sound. A man of jokes. A man of stage. A man of songs. He went out and painted the Abu Dhabi town red. His achievements as a relationship-man have been nothing short of miraculous.
You had a good fun. We all miss you, Bala. India Social Centre will miss you. The whole of Abu Dhabi will miss you.

You left your chat-line on, to come again surprising us, didn't you?

I stand unable to speak to Sukanya, Babloo, Kichu, Biju and Pappu. Let them get strength to cope with this rough reality and slowly get over the void of love and sound Balan had created.

Tuesday, April 15, 2014

വിഷുപ്പക്ഷികൾ

രാവിലെ നോക്കുമ്പോൾ  Vr Ragesh എന്റെ ഡെസ്ക്ടോപ്പിലിരുന്ന് കാർട്ടൂണുകൾ വരയ്ക്കുന്നു.
അവനെ കണ്ട സന്തോഷം അങ്ങനെ തിളച്ചു പൊന്താൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ പറയുകയാണ്.

ഹോൾഡ് ഓൺ... ചേട്ടാ, തിളച്ചുതുളുമ്പാൻ വരട്ടെ ... ഒരു സർപ്രൈസ് കൂടിയുണ്ട്.
ഞങ്ങൾ അടുത്തുള്ള വായനശാലയിലേയ്ക്ക് നടന്നു.

വാതിൽ തുറന്നതും ഞാൻ തുളുമ്പിപ്പോയി.

എന്റെ സുഹൃത്ത്  Gayathri Ashok. കൂടെ കലാമണ്ഡലത്തിൽ നിന്ന് ഒരുകൂട്ടം കളിക്കാരും.
ഒക്കെ ഭക്ഷണത്തിനായി, ഇലകൾക്കു മുമ്പിൽ.

എങ്ങനെ ഇവിടെയെത്തി?

രാഗേഷ് പറഞ്ഞു: പാരീസിലേയ്ക്കുള്ള യാത്രയായിരുന്നു. വിമാനത്തിന് ചില പ്രശ്നങ്ങൾ. ഇവിടെ ഇറക്കേണ്ടി വന്നു.

ഇവരെയൊക്കെ അപ്രതീക്ഷിതമായി ഇങ്ങനെ വീണുകിട്ടിയതിലുള്ള സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു ഞാൻ.

സ്റ്റോപ് സ്മൈലിംഗ് അച്ഛാാ... എണീക്ക്. ഹാപ്പി വിഷു!

അവൻ എന്നെ ഉറക്കത്തിൽ ഇങ്ങനെ നോക്കി നിന്ന് എന്തെങ്കിലും കമന്റടിക്കുന്നത് പതിവാണ്.

ഒരു വിഷുവിന്റെ മഞ്ഞക്കിളികളെല്ലാം അതോടെ ഒറ്റയടിയ്ക്ക് പറന്നുപോയി.

പുറത്ത് വഴി തെറ്റി വന്ന ഡിസംബറിലെ മഞ്ഞുപുലരി. കാറുകൾ മഞ്ഞുപുതച്ച് ഉറങ്ങുന്നു. പൈന്മരങ്ങളിൽ ഒരിക്കൽ കൂടി മഞ്ഞുപൂത്തിരിക്കുന്നു.
ഒരിക്കൽ കൂടി പ്രകൃതി കുമ്മായക്കളമായി.

സുജ ചായയുമായി വന്നു.

ഗെസ് ഹൂ കേം ഹോം വിത്ത് പായസം, ഉപ്പേരി ആന്റ് ഓൾ....

ഹൂ...?

ഹൂ എല്സ്...ദ ഫേവറിറ്റ്  റൈറ്റര് ഫ്രൻഡ് ഒഫ് യുവേഴ്സ്, സോക്കർ. Socraties K. Valath Chukku

അത് ശരിയായിരുന്നു. വഴിക്കുളങ്ങരയിലെ വീട്ടിൽ പായസം-വറുത്തുപ്പേരിയുമൊക്കെയായി, ചിരിക്കുമ്പോൾ കുഞ്ഞാവുന്ന കണ്ണുകളുമായി, അച്ഛന്റെ മുമ്പിൽ സ്നേഹക്കഥകളുമായി പ്രിയകഥാകാരൻ സോക്രട്ടീസ്!

അത്ഭുതക്കണ്ണിയിൽ പങ്കുചേരാൻ ഇന്ദുചൂഡന് കിഴക്കേടം ആ സമയത്തു തന്നെ ഫോണിൽ. ആ മധുരത്തിന്റെ പകുതി അച്ഛൻ സോക്കറിനും കൊടുത്തു.

സൗഹൃദങ്ങൾ ഏതൊക്കെ ഉയരങ്ങളിലേയ്ക്കാണ്‌ നമ്മെ കൈ പിടിച്ചു കയറ്റുന്നത്! ഞാന്‍ ബന്ധിതനായിരിക്കുന്നത് എന്‍റെ മതിലുകളാലല്ല, സൗഹൃദങ്ങളാലാണെന്ന ചെക്ക് പഴഞ്ചൊല്ലിന്‍റെ മഴയിലാണ്‌ ഞാനിപ്പോള്‍.... 

Friday, April 4, 2014

ആദ്യത്തെ സെല്ഫോൺ വിളി

 
ഏപ്രിൽ 3, 1973. ഇത് മാർട്ടിൻ കൂപ്പർ. ദൂരഭാഷിണിയിലൂടെയുള്ള ഈ വിളി പിൽക്കാലത്ത് ചരിത്രപാതയിൽ ഒരു നാഴികക്കല്ലാവുമെന്ന് അദ്ദേഹം തീരെ കരുതി യിട്ടുണ്ടാവില്ല. ഇപ്പോൾ നമ്മുടെയെല്ലാം ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാനഘടകമായി മാറിയ സെൽഫോണിന്റെ പിതാവ്. ആദ്യമായി ഒരു പൊതുസ്ഥലത്തുനിന്ന് ഒരു സെൽ ഫോണിൽ സംസാരിക്കുന്നതും ഇദ്ദേഹമാണ്. അമേരിക്കയിലെ, മാൻഹറ്റനിലെ ന്യൂയോർക്ക് ഹിൽട്ടനു മുമ്പിൽ നിന്നുള്ള വിളി സ്വീകരിക്കാനുള്ള ഭാഗ്യം കിട്ടിയത് ന്യൂജേഴ്സിയിലെ ബെൽ ലാബിൽ പണിയെടുത്തുകൊണ്ടിരുന്ന കുറേ ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർക്കാണ്. അവരാണെങ്കിൽ ഇതേ ശാസ്ത്രസാങ്കേതിക രംഗത്ത് ഗവേഷണം നടത്തുന്നവരും. DynaTAC 8000x എന്നായിരുന്നു ഈ ചരിത്രനായകന്റെ പേര്. കഷ്ടിച്ച് ഒന്നേകാൽ കിലോഗ്രാം ഭാരം വരുന്ന ഈ പുതുജന്മത്തിന്റെ 'കൊമ്പ്' ഒഴിച്ചുള്ള ഭാഗത്തിന്റെ നീളം ഒമ്പത് ഇഞ്ചായിരുന്നു. പത്തുമണിക്കൂർ എടുക്കുമായിരുന്നു ചാർജ് ആകാൻ. വില 3995 ഡോളർ (ഏകദേശം ഇന്നത്തെ രണ്ടുലക്ഷത്തി നാല്പതിനായിരം രൂപ). ഒരു ചുടുകട്ടയുടെ രൂപവും ഭാവവും.അതുകൊണ്ടുതന്നെ കൂപ്പർ അവനെ ബ്രിക് (Brick) എന്നു വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇന്നിപ്പോൾ, ഈ 'ചുടുകട്ട'യുടെ 'ന്യൂ-ജെൻ' നമ്മുടെ കീശകളിലൊതുങ്ങുന്നു. പരിണാമപ്രക്രിയയിൽ ജീവികൾക്കുണ്ടായ മാറ്റം പോലെ കൊമ്പ് ഇന്നിപ്പോൾ ചുരുങ്ങിച്ചുരുങ്ങി ഇല്ലാതായിരിക്കുന്നു.തൊണ്ണൂറുകളിലെപ്പോഴോ ഞാൻ ഉപയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങിയ ഫോണുകളുടെ കൊമ്പുകൾ കണ്ട് പുതിയ തലമുറ ഇപ്പോൾ കളിയാക്കിച്ചിരിക്കാറുണ്ട്. കാരണം മൊബൈൽ ഫോണിന്റെ ഈ ആദിരൂപം അവരുടെ ചിന്തകൾക്കുമപ്പുറമായിരുന്നു.
ഇനി മാർട്ടിൻ കൂപ്പറെക്കുറിച്ച് അല്പം.
'മാർട്ടി' എന്നു വിളിപ്പേർ. ഇല്ലിനോയ് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഒഫ് റ്റെക്നോളജിയിൽ (IIT) നിന്ന് 1950 ല് എഞ്ചിനീയ റിംഗ് ബിരുദം. കൊറിയൻ യുദ്ധത്തിൽ ഒരു അമേരിക്കൻ അന്തർവാഹിനിക്കപ്പലിൽ കുറേക്കാലം ഓഫീസറയി ജോലി ചെയ്തു. 1957 ല് ബിരുദാനന്തര ബിരുദം. അതേ സർവ്വകലാശാലതന്നെ അദ്ദേഹത്തിനു പിന്നീട് ഓണററി ഡോക്ടറേറ്റ് നൽകി. ഇപ്പോഴും സർവ്വകലാശാലയുടെ ബോർഡ് ഒഫ് ട്രസ്റ്റീസിൽ ഒരാളാണ്.
ഗള്ഫ് രാജ്യങ്ങളിൽ ആദ്യമായി സെൽ ഫോൺ സാങ്കേതികത എത്തുന്നത് 1978 ന്റെ ആദ്യകാലത്തായിരുന്നു എന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്. ഗൾഫ് വയർലെസ്സ് ആന്റ് റ്റെലിഫോൺ കമ്പനിയുടെ ഉടമയായ സെബാസ്റ്റ്യൻ പടമാടൻ ആദ്യമായി ലണ്ടനിൽ നിന്നു കൊണ്ടു വന്ന 600 കാർ ഫോണുകളായിരുന്നു അതിന്റെ തുടക്കം കുറിച്ചത്. ഇന്നും ഗള്ഫ് രാജ്യങ്ങളിൽ ശബ്ദസാങ്കേതികവിദ്യയുടെ വിപണനരംഗത്ത് സജീവ സാന്നിദ്ധ്യമായി അവർ നിലകൊള്ളുന്നു.

എന്നും കുഞ്ഞായിരുന്ന അബ്ദുള്ള

തെങ്ങോലത്തലപ്പുകള്‍ തൊട്ടുനിൽക്കുന്ന  ഒരു തടിക്കൊട്ടാരമാണ്‌ മധുവേട്ടന്‍റെ  ശംഖുമുഖത്തെ വീട്. മുമ്പിലൊരു കൊച്ചുവഴി. വഴി അതിരിടുന്നത് വിമാനത്...

നഗരഘോഷകൻ