Tuesday, January 28, 2014

അസ്ഥിരതയുടെ താഴ്നിലങ്ങള്‍


                                                                              - സുരേഷ് നെല്ലിക്കോട്
<ജുംപാ ലാഹിരിയുടെ 'താഴ്നിലങ്ങള്‍' (The Lowland) എന്ന നോവലിന്‍റെ വായനാനുഭവം>

വര്‍ഷകാലത്ത് താഴ്‌നിലങ്ങളിലാകെ ഒഴുകിപ്പരന്ന് ഒന്നാകുന്ന ഇരട്ടക്കുളങ്ങളെപ്പോലെയായിരുന്നുഒന്നേകാല്‍ വര്‍ഷത്തിടയ്ക്കുണ്ടായ ആ രണ്ടു സഹോദരന്മാര്‍. സുഭാഷ് മിത്രയുംഉദയന്‍ മിത്രയും. പലര്‍ക്കും അവര്‍ പരസ്പരം മാറിപ്പോകുന്നത്ര സാദൃശ്യം. അറുപതുകളുടെ അന്ത്യം കല്‍ക്കത്തയെ കലാപകലുഷിതമാക്കിയിരുന്നു. നിരോധനാജ്ഞകള്‍ നിശ്ചലമാക്കിയ തെരുവുകള്‍.ആരെയൊക്കെയോ തെരഞ്ഞുകൊണ്ട് എവിടെയും പോലീസും പട്ടാളവും റോന്തു ചുറ്റി നടക്കുന്നു. കമ്യൂണിസത്തിന്‍റെ കറകളഞ്ഞ ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ തേടിയ യുവത്വംപട്ട കെട്ടിയ കുതിരകളെപ്പോലെ മാര്‍ഗ്ഗം മറന്ന് ലക്ഷ്യം തേടിയ കാലം. ആ വിപ്ലവപാതയാണ്‌ തന്‍റെ ശരിയെന്ന് അതിലൊരാള്‍ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു. ഉദയന്‍.  അങ്ങനെഉദയന്‍ സുഭാഷില്‍ നിന്ന് ക്രമേണ അകന്നകന്നു പോകുന്നു. അധ:സ്ഥിതന്‍റെയും അടിച്ചമര്‍ത്തപ്പെട്ടവന്‍റെയും മോചനത്തിനുള്ള പാതയാണ്‌ മറ്റേതിനേക്കാളും പ്രിയപ്പെട്ടതെന്ന് ഉദയന്‍ തീരുമാനിക്കുമ്പോള്‍ അയാള്‍ക്കറിയാമായിരുന്നു തനിക്ക്‌ അനായാസം എത്തിപ്പിടിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന ഒരമൂല്യജീവിതം കൈവിട്ടുപോകുകയായിരുന്നു എന്ന്‌. രണ്ടുപേരും അങ്ങനെ വ്യത്യസ്ത ധ്രുവങ്ങളിലേയ്ക്ക് അകന്നകന്നു പോയി. ഉദയന്‍ നക്സല്‍ പ്രവര്‍ത്തകനായി ഒളിസങ്കേതങ്ങളിലേയ്ക്ക് പോകുമ്പോള്‍ സുഭാഷ് ഉന്നതപഠനത്തിനായി അമേരിക്ക തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.

ജുംപാ ലാഹിരിയുടെ എറ്റവും പുതിയ നോവലാണ്‌ 'താഴ്‌ന്നിലങ്ങള്‍'  ( The Lowland )കല്‍ക്കത്തയുടെ നഗരാതിര്‍ത്തി വിട്ട് പോകേണ്ട വഴി കൃത്യമായി എഴുത്തുകാരി നമുക്ക് പറഞ്ഞുതരുന്നുണ്ട്. ടോളി ക്ലബ്ബിനു കിഴക്കു മാറി ദേശപ്രാണ്‍ റോഡ് രണ്ടായി പിരിയുന്നിടത്തെ മുസ്ലീം പള്ളി. ആ വഴികളിലൊന്നിലൂടെ പോയാല്‍ എത്തിച്ചേരുന്ന,ചതുപ്പുകള്‍ക്കു മേല്‍ മണ്ണിട്ടു നികത്തിയ സൗമ്യസുന്ദരമായ ഒരു  ചെറിയ ഗ്രാമം. ജനനിബിഡമായ ഇടവഴികളിലൂടെ പോകുമ്പോള്‍ കാണുന്ന ഇരട്ടകളെപ്പോലെയുള്ള രണ്ട് കുളങ്ങള്‍. ജലസസ്യങ്ങള്‍ തഴച്ചു നില്‍ക്കുന്ന കുളങ്ങളിലാണെങ്കില്‍ വെള്ളമുണ്ടെന്നേ തോന്നുകയില്ല. ഈ പായലുകള്‍ക്കിടയില്‍ ഉദയന്‍ ഒരിക്കല്‍ വേട്ടക്കാരില്‍ നിന്ന് ഒളിക്കുന്നുണ്ട്.
ജുംപാ ലാഹിരിയുടെ ഭാഷാലാളിത്യം അതീവസുന്ദരമാകുന്നത് കഥയിലുടനീളം കാണാം. നഗരത്തിന്‍റെ പുകപ്പാളികളിലൂടെ പറന്ന് പറന്ന് തൂവലുകള്‍  കറുത്തുപോയ ദേശാടനപ്പക്ഷികള്‍ ഇരപിടിക്കാന്‍ ചെവിയും കണ്ണും വട്ടം പിടിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന കാഴ്ചകള്‍ പോലെഅവ മനോഹരമായി നമ്മെ കൈപിടിച്ചു നടത്തുന്നു.കഥാഖ്യാനപ്രതലങ്ങള്‍ മൂന്നു തലമുറകളുടേതായി ഇന്ത്യയിലും അമേരിക്കയിലുമായി പരന്നു കിടക്കുന്നു. കഥാകാരിയുടെ സ്വന്തം ജീവിതയാത്രാനുഭവങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെയൊരു പ്രപഞ്ചസൃഷ്ടിക്ക് കരുത്തേകിയിട്ടുണ്ടാവാം എന്ന് പ്രത്യേകം പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ! കുടിയേറ്റം സൃഷ്ടിക്കുന്നബന്ധങ്ങളിലെ അകല്‍ച്ചകളും പൊട്ടലുകളും ഈ നോവലില്‍  പരന്നു കിടക്കുന്നതു കാണാം. ചിലതൊക്കെ നേടാന്‍ മറ്റു ചിലതൊക്കെ ത്യജിക്കേണ്ടി വരുന്ന കുടിയേറ്റക്കാരുടെ നിസ്സഹായാവസ്ഥകള്‍.

പകല്‍ അദ്ധ്യാപകനായും രാത്രി വിപ്ലവകാരിയായും പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ഉദയന്‍റെ ജീവിതത്തിലേയ്ക്ക് ഗൗരി എന്ന പെണ്‍കുട്ടി കടന്നു വരുന്നു. നക്സലൈറ്റുകള്‍ തൊഴില്‍ സമരങ്ങളിലുംപഠിപ്പുമുടക്കിലുംബോംബ് സ്ഫോടനങ്ങളിലും,കൊലപാതകങ്ങളിലും സജീവമായിരുന്ന ഒരു കാലമായിരുന്നുഅത്. അവസാനം ഒരു പോലീസുകാരന്‍റെ കൊലപാതകത്തില്‍ അവര്‍ പ്രതികളാകുന്നു. കുളത്തിലെ പായലുകള്‍ക്കും ജലസസ്യങ്ങള്‍ക്കുമിടയില്‍ ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന ഉദയന്‍ തന്‍റെ കുടുംബത്തെ നിത്യദു:ഖത്തിലേയ്ക്ക് തള്ളിവിടേണ്ടി വന്ന അവസ്ഥയോര്‍ത്ത് പരിതപിക്കുന്നുണ്ട്. നിയമപരിപാലകരുമായുള്ള ഒരു ഏറ്റുമുട്ടലില്‍ ഉദയന്‍ കൊല്ലപ്പെടുമ്പോള്‍ ഗൗരി ഗര്‍ഭിണിയായിരുന്നു. അമേരിക്കയില്‍ നിന്നു തിരിച്ചെത്തുന്ന സുഭാഷ് അവളെ വിവാഹം കഴിച്ച് കുട്ടിയുടെ  രക്ഷകര്‍ത്താവാകുന്നു. അവര്‍ പിന്നിടു അമേരിക്കയിലേയ്ക്ക് മടങ്ങുന്നു. ''ഞാന്‍ ചിന്തിക്കുന്നുഅതിനാല്‍ ഞാന്‍!'' ( I think; therefore I’m!) എന്നു പറഞ്ഞ റെനേ ഡെക്കര്‍ട്ടിന്‍റേയുംനീറ്റ്ച്ചേ (Nietzsche) യുടേയും,ഷോപ്പന്‍ഹോവറു (Schopenhauer) ടേയും  ചിന്താസരണികളിലൂടെ കടന്നു പോയി ഗൗരി മറ്റൊരു ലോകത്തിലേയ്ക്കെത്തുന്നു. സ്വന്തം ചിന്തകളാല്‍ ചുറ്റപ്പെട്ട ഒരു ദ്വീപിലേയ്ക്ക്.

ഭാരതീയ കുടുംബബന്ധങ്ങളുടെ പരിപാവനതകളിലേയ്ക്ക് അരിച്ചു കയറുന്ന യുവധാര്‍ഷ്ട്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും അത് സൃഷ്ടിക്കുന്ന അനിശ്ചിതത്വങ്ങളിലേയ്ക്കും ജുംപാ നമ്മെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോകുന്നുണ്ട്. കാലത്തിന്‍റെ പല സന്ധികളിലും നാം പരിപാലിക്കുന്ന വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങള്‍ക്ക് നാം കൊടുക്കേണ്ടി വരുന്ന വിലയുടെ കഥയാണിത്. സ്നേഹത്തിന്‍റെ വില. ബന്ധങ്ങളുടെ വില. ഇതൊരു ജീവിത സങ്കീര്‍ണ്ണതയാണ്‌. ഒരുപാടു കാലത്തിനുശേഷം ഒരു പുനര്‍‌വിചിന്തനത്തിനു മുതിരുമ്പോള്‍,  നമുക്ക് കൊടുക്കാനാവാതെ, നാം നിസ്സഹായരായി നില്‍ക്കേണ്ടി വരുന്നതിന്‍റെ വില. സ്വജീവിതബന്ധിയാകുന്ന കഥകള്‍ക്കൊപ്പം വായനക്കാരെ നടത്തിക്കൊണ്ടു പോകാന്‍  കഥാകൃത്തിന്‌ അധികം ക്ലേശിക്കേണ്ടതില്ല. 'താഴ്നിലങ്ങളി'ല്‍ ജുംപയുടെ തെക്കന്‍ കൊല്‍ക്കത്തയിലെ തറവാടിന്‍റെ അകത്തളങ്ങളില്‍ ഊറി നിന്ന,കലാപസംബന്ധിയായ സ്വകാര്യഭാഷണങ്ങളുടെ ചരിത്രമുണ്ട്. വിപ്ലവത്തിന്‍റെ പാതയില്‍ തളര്‍ന്നുവീണവരുടെ വേദനകളുണ്ട്. മാര്‍ഗ്ഗമദ്ധ്യേ ജീവന്‍ വെടിഞ്ഞവരെക്കുറിച്ചുള്ള,ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരുടെ ഏങ്ങലുകളുണ്ട്. അയല്‍‌ക്കാരുടെ കഥകളുണ്ട്. ചുരുക്കത്തില്‍ എഴുപതുകളില്‍ കേട്ടിരുന്നതും, ആശങ്കപ്പെട്ടിരുന്നതുമായ ഒട്ടേറെ സംഭവങ്ങളുണ്ട്. എഴുതിയ നാലുപുസ്തകങ്ങളിലും ഏറിയും കുറഞ്ഞും കുടിയേറ്റമനസ്സുകളുടെ വ്യാപാരങ്ങളാണ്‌. പുതിയ തലമുറയ്ക്ക് ഓര്‍ത്തിരിക്കാന്‍ പഴയതൊന്നുമില്ലാത്ത അവസ്ഥയും, പഴയവര്‍ക്കാണെങ്കില്‍ പുതിയവയെ   പഴയതിലേയ്ക്ക് കൂട്ടിച്ചേര്‍‌ക്കേണ്ട ദ്വിത്വപ്രതിസന്ധികളും.

   എഴുപതുകള്‍ അവസാനിക്കുന്നതിനു മുമ്പായി അനാഥമായിപ്പോയ ഒരു പ്രസ്ഥാനമായിരുന്നു നക്സലിസം. ദൃഷ്ടികേന്ദ്രങ്ങളിലുണ്ടായിരുന്ന അവ്യക്തതയാണ്‌ അതിനെ അനാഥമാക്കിക്കളഞ്ഞത്. ഒരു പക്ഷേ ദീര്‍ഘവിചിന്തനങ്ങള്‍ സമസന്ധികളിലെത്തിച്ചേക്കാമായിരുന്ന ഒരു പ്രസ്ഥാനമാണ്‌ അപക്വമായ നേതൃനിരയുടെ എടുത്തുചാട്ടങ്ങളില്‍ ചിന്താപാരമ്യമുള്ള ഒരു പറ്റം യുവത്വങ്ങളെ കടപുഴക്കിയെറിഞ്ഞത്. മറ്റേതൊരു ജനതയെക്കാള്‍ കൂടുതലായി ബംഗാളിക്കും മലയാളിക്കും നക്സലിസത്തെ മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയും. അവരില്‍ അത് അത്രയേറെ   വേര്‌ പടര്‍ത്തിയിട്ടുണ്ട്. ദേശാന്തരഗമനങ്ങളിലും അവര്‍ മറ്റാരെക്കാളും മുമ്പില്‍ ആണ്‌. അതു കൊണ്ടു തന്നെ ഈ പ്രതലങ്ങളില്‍ക്കൂടി അവന്‌ അനായാസം സഞ്ചരിക്കാനും അതിനെ പൂര്‍ണ്ണതയില്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളാനും കഴിയും. ഒരു പുസ്തകത്തിനപ്പുറം കഥാപാത്രങ്ങളെ വളര്‍ത്തേണ്ട ആവശ്യമില്ലെന്ന് കരുതുന്ന എഴുത്തുകാരിഅവരുടെ വിശാലമായ വിഹാരരംഗങ്ങള്‍ മറികടന്നു പോരാന്‍ വിമുഖയാവുന്നു. ആ ഭൂമിക അത്രയേറെ വിശദീകൃതമാണ്‌ഈ നോവലില്‍‌.

2000 ത്തിലെ പുലിറ്റ്സര്‍ പുരസ്കാരജേതാവായ ജുംപാ ലാഹിരിയുടെ ഈ നോവല്‍,മാന്‍ ബുക്കര്‍ പ്രൈസിനായുള്ള അന്തിമപട്ടികയിലേയ്ക്ക് തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ലണ്ടനില്‍ ജനിച്ച്രണ്ടുവയസ്സുമുതല്‍ അമേരിക്കയിലെ റോഡ് ഐലന്‍‌ഡില്‍ വളര്‍ന്ന നീലാഞ്‌ജനാ സുദേഷ്ണയാണ്‌ പിന്നീട് ജുംപാ ലാഹിരിയെന്ന പ്രശസ്തയായ എഴുത്തുകാരിയാകുന്നത്. 'ടൈം ലാറ്റിന്‍ അമേരിക്ക'യുടെ സീനിയര്‍ എഡിറ്ററായ ആല്‍ബെര്‍ട്ടോ വി. ബുഷ് ആണ്‌ ഭര്‍ത്താവ്. മക്കള്‍ ഒക്ടേവിയോയും നൂറും. ഇപ്പോള്‍,എല്ലാവരും കൂടി ഇറ്റലിയിലെ റോമില്‍ താമസിക്കുന്നു.

(കലാകൗമുദി ആഴ്ചപ്പതിപ്പ് - ജനുവരി 19, 2014)


Saturday, January 4, 2014

വീരകഥകള്ക്കൊരു ചുവടി

പറവൂരില്‍ നിന്നു ഗോതുരുത്തിലേയ്ക്ക് പോകുന്ന ബസ്സുകളുടെ യാത്രാന്ത്യം കടല്‍ വാത്തുരുത്താണ്‌. ക്രിസ്മസ് വിളക്കുകളും നക്ഷത്രങ്ങളും ഞങ്ങളെ കൊണ്ടുപോയത് ഹോളി ക്രോസ് പള്ളിയങ്ക ണത്തിലേയ്ക്കാണ്‌. പുഴയ്ക്കപ്പുറം മൂത്തകുന്നം ക്ഷേത്രം. 'ചുവടി' ചവിട്ടുനാടകോത്സവത്തിന്‍റെ രണ്ടാം ദിനം. 

ബസ്സിറങ്ങുമ്പോള്‍ ഞങ്ങളാദ്യം അന്വേഷിച്ചത് തോമസേട്ടനെയാണ്‌. വെള്ളോട്ടുപുറം-തുരുത്തിപ്പുറം-ഗോതുരുത്ത്-കടല് വാത്തു രുത്തുകാരോടന്വേഷിച്ചാല്  ''മ്മടെ... ചവിട്ടുനാടകം തോമസേട്ടനാ?''എന്നൊരു മറുചോദ്യമാവും തിരികെ കിട്ടുക. ശരിക്കുമുള്ള പേര് തോമസ് മറ്റയ്ക്കല്. ഇപ്പോഴുള്ള പഴയ തലമുറയ്ക്കും, ചില നാടകഭ്രാന്തന്മാര്ക്കുമേ പേര് പരിചിതമുള്ളു. ബാക്കിയുള്ളവര്ക്കെല്ലാം തോമസേട്ടന്. നാടകം കളിക്കാത്ത 'ചവിട്ടുനാടകം തോമസേട്ടന്'. അറുപത്തഞ്ചു വര്ഷമായി ചവിട്ടുനാടകം കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന എഴുപത്തൊന്നുകാരന്. കാല്നടയാത്രകളായിരുന്നു ഏറിയപങ്കും. കൊച്ചി നാടകസാമ്രാജ്യത്തില് എവിടെ നാടകമുണ്ടെങ്കിലും പോയിരിക്കും. ചുവടുകള് തെറ്റിയാല് അത് നടന്മാരോട് വേദി വിട്ടിറങ്ങുമ്പോള് പറയുകയും ചെയ്യും. സ്ഥായീഭാവങ്ങളില് വെള്ളം ചേര്ത്ത് ലഘൂകരിക്കുന്നവരോട് അത് തുറന്നു പറയാനും മടിക്കാറില്ല. പതിനൊന്നു നാടകങ്ങളെഴുതിയ ഈശി ജോസഫാശാനെക്കുറിച്ചും, ഇരുപത്തഞ്ചു വര്ഷം മുമ്പ് വേദിയില് അഭിനയിച്ചു മരിച്ചു വീണ സീഡീ പോളേട്ടനെക്കുറിച്ചും പറയുമ്പോള്, തോമസേട്ടന് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങള് മറന്നു. ഇന്നിപ്പോള്, ജോസഫാശാന്റെ പേരക്കുട്ടി അജില് എന്ന പതിനാറുകാരന്‍ ഈഡിപ്പസിന്റെ വേഷത്തില് രംഗത്തുവരുമ്പോള്, മറ്റാരെക്കാളും സന്തോഷിക്കുന്നത് തോമസേട്ടനാണ്. തലമുറകള് കൈമാറി ചവിട്ടുനാടകത്തിന്റെ കെടാവിളക്കുകള് ജ്വലിച്ചു നില്ക്കുന്നതിന്റെ സന്തോഷം മുഖത്തു കാണാമായിരുന്നു.

പതിനേഴാം നൂറാണ്ടില് തമിഴ്നാട്ടില് നിന്നു വന്ന ചിന്നത്തമ്പി അണ്ണാവിയാണ് ചവിട്ടുനാടകം കൊച്ചിയില് പ്രചരിപ്പിച്ചത്. അന്നന്നത്തെ അപ്പത്തിനുള്ള വക ഒരുക്കൂട്ടിയ ശേഷം, പകലിന്റെ വിയര്പ്പുകളാറ്റി സന്ധ്യകളില് ചിന്നത്തമ്പി അണ്ണാവിയും കൂട്ടരും കൊച്ചീക്കാര്ക്ക് നാടകം പഠിപ്പിച്ചുകൊടുത്തു. തമിഴുകലര്ന്ന പൗരാണികമലയാളത്തിലെ വരികള് പാടി അഭിനയിക്കാന് കഴിയുന്നവര് നടന്മാരായി. അതില്ത്തന്നെ ചിലര് താടിവടിച്ച് സ്ത്രൈണഭാവങ്ങളില് അരങ്ങുകളും മനസ്സുകളും  അടക്കി വാണു. കാല് നൂറ്റാണ്ടുമുമ്പ് പോളേട്ടന് അരങ്ങില് ജീവന് വെടിഞ്ഞതിനുശേഷം പോളിബസ് വേഷം കെട്ടാന് ആളില്ലാതെ 'ഈഡിപ്പസ്' മുടങ്ങിയിരുന്നു

ഇതൊരു കൂട്ടായ്മയാണ്. ഇല്ലായ്മകളുടെ ലോകത്തുനിന്നുള്ള ഒരു കൂട്ടം സാധാരണന്മാരുടെ കൂട്ടായ്മ. മീന് പിടിച്ചും, മരപ്പണി ചെയ്തും, കല്പണി ചെയ്തും, ചുമടെടുത്തും, കുഞ്ഞിക്കച്ചവടങ്ങള് ചെയ്തും ജീവസന്ധാരണം നടത്തുന്ന കുറെ ഉഭയജീവികളുടെ കൂട്ടായ്മ. ഉള്ളതു വീതിച്ചെടുത്തു ജീവിക്കുന്ന കൂട്ടായ്മകളുടെ വാര്ഷികസമാഗമവേദിയായിരുന്നു ഗോതുരുത്തിലെ 'ചുവടി ഫെസ്റ്റ്'എന്ന ചുവടുത്സവം.

''വന്ദ്യപിതാവേ.....
ഞാനൊരു കാര്യം ചോദിച്ചോട്ടെ....''

തോമസേട്ടന് ചുമയടക്കി പാടി. ഈഡിപ്പസ് വളര്ത്തച്ഛനായ പോളിബസ് രാജാവിനോടു സംസാരിക്കുന്ന രംഗംനിര്ബന്ധിച്ചാല് ഒരു പക്ഷേ എണീറ്റുനിന്ന് ഏതാനും ചുവടുകള് കാണിക്കാനും തോമസേട്ടന് തയ്യാറായിരുന്നു
ഇക്കുറി തുരുത്തിപ്പുറം ചൈതന്യ തീയറ്റേഴ്സ് ആണ് 'ഈഡിപ്പസ്അവതരിപ്പിച്ചത്കടല് വാത്തുരുത്ത് ഹോളിക്രോസ് പള്ളിയുടെ വെള്ളമണല്പ്പരപ്പില്.  സീഡീ പോളേട്ടന്റെ മരണശേഷം  ദുരന്തകഥകള് വലയിട്ടു മുറുക്കി ഒരു ദശാബ്ദത്തോളം 'ഈഡിപ്പസ്കളിക്കാതെ മുടങ്ങിക്കിടന്ന കാലംപെട്ടെന്നൊരു നാള് ഒരു പറ്റം ചെറുപ്പക്കാര് 'അറം പറ്റിയ നാടകംകളിക്കാന് തയ്യാറെടുക്കുകയാണ്.    അപ്പനമ്മമാര് പലരും മക്കളെ നാടകം കളിക്കുന്നതില് നിന്നു വിലക്കിനാടകം 'ഈഡിപ്പസ്'ആയതാണു പ്രശ്നം. 'പാരിമാരുടെ മരണ'മോ, 'ജ്ഞാനസുന്ദരി'യോ, 'വീരകുമാര'നോ, 'കാറല്സ്മാന് ചരിത'മോ മറ്റേതു നാടകമായാലും അവര് മക്കളെ അഭിനയിക്കാന് വിടുംഅതിനിടെ  അത്ഭുതമെന്നോണം ഒരു കൗമാരക്കാരനു നാടകമാടാന് അനുവാദം കിട്ടുന്നു.
രണ്ടു മക്കളുള്ള, മാളിയേക്കല്‍ ലോനന്‍ ഫ്രാന്‍സിസ് എന്ന അപ്പന് പറഞ്ഞു.
''നീ കളിച്ചോടാ... നീ പോയാലും എനിക്കൊരു മകന് കൂടിയുണ്ടല്ലോ!'' 
 അപ്പന്റെ മകന് അന്ന് അന്ധവിശ്വാസങ്ങളെ മറികടന്ന് 'ഈഡിപ്പസ്ആയിഅന്ന് ഈഡിപ്പസ് കെട്ടിയ ചെറുപ്പക്കാരനാണ് ഇന്നത്തെ സംവിധായകന് ആല്ബെര്ട്ട് മാളിയേക്കല്. സഹായത്തിനു സുഹൃത്തായ പോള് പടമാട്ടുമ്മലും ഒരു കൂട്ടം ചെറുപ്പക്കാരുമുണ്ട്
പോളിബസിന്റെ വേഷം കെട്ടിയ ലെനിനും ഈഡിപ്പസ് ആയ അജിലും തങ്ങളുടെ അനിതരമായ അഭിനയശേഷി കൊണ്ട് ചവിട്ടുനാടകരംഗത്ത് ഭാവിവാഗ്ദാനങ്ങളാണെന്നു തെളിയിച്ചു.

പിതാവിനെ കൊന്ന്അറിയാതെ അമ്മ ജൊക്കാസ്റ്റയെ പരിണയിച്ച്,    നാലു കുട്ടികളുടെ പിതാവാകുന്ന 'ഈഡിപ്പസ് റെക്സ്'  എന്ന യവനദുരന്തനായക നെക്കുറിച്ച് ക്രിസ്തുവിനു മുമ്പ് അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പുരാണങ്ങളില് കാണുന്നുണ്ട്. ഹോമറിന്റെയും,എസ്ക്കിലസിന്റെയും, യൂറിപ്പിഡിസിന്റെയും രചനകളില് പലതിലും ഈഡിപ്പസ് കടന്നു വരുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധി നേടുന്നത് സോഫോക്ലിസിന്റെ രചനകളിലൂടെയാണ്. പോര്ച്ചുഗീസുകാരുടെ ഇന്ത്യയിലേക്കുള്ള വരവിനു ശേഷമാണ് യവന -റോമാ സാമ്രാജ്യങ്ങളില് നിന്നുള്ള ചരിത്രകഥകളുടെ രൂപത്തിലുള്ള പ്രകടനവേദികള് ഉണ്ടാകുന്നത്. സ്ത്രീജനങ്ങളുടെ ദൗര്
ലഭ്യവും, അസൗകര്യങ്ങളുമാവാം കഥകളിയും യക്ഷഗാനവും ഗോട്ടിപുവ (പുരുഷന്മാര് സ്ത്രീവേഷം കെട്ടിയാടുന്ന, ഒറിയ നൃത്തരൂപം) യുമൊക്കെ പോലെ ഇതും പുരുഷന്മാരുടെ മാത്രം പ്രകടന വേദിയായത്. പക്ഷേപില്ക്കാലത്ത് ചവിട്ടുനാടകങ്ങളില് സ്ത്രീകള് പലപ്പോഴായി പങ്കെടുത്തുകാണാറുണ്ട്.


സോദ്ദേശകങ്ങളും, ശുഭപര്യവസായികളുമായ കഥകളാണ് സാധാരണയായി ചവിട്ടുനാടകങ്ങളില് കാണാറുള്ളത്. മന:പൂര് വ്വമല്ലെങ്കില്ക്കൂടി 'ഈഡിപ്പസി'ന്റെ കഥാതന്തു അപചരിതമായ ചില മേഖലകളിലൂടെ കടന്നു പോകുന്നതിനാല് ദേവാലയവേദികളില് ഉപയോജ്യമാണോ എന്ന സംശയങ്ങളെ തീര്ത്തും അസ്ഥാനത്താക്കി മാറ്റുന്ന തരത്തില് ആവിഷ്കാരസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു പരിപൂര്ണ്ണ പിന്തുണയുമായിട്ടാണ്  കോട്ടപ്പുറം രൂപതാദ്ധ്യക്ഷന് ഡോ. ജോസെഫ് കാരിക്കശ്ശേരി, ഫാ. ജോസെഫ് കോണത്ത്, ഫാ. മൈക്കിള് നിലവരേത്ത് തുടങ്ങിയവര് സംഘത്തിനു പിന്നിലുണ്ടായിരുന്നത്. 'ചുവടി'യുടെ ചുവടുകള്ക്കിടയില് ജാതി-മത-വിശ്വാസ വ്യതിരേകങ്ങള്ക്ക് സ്ഥാനമില്ല എന്നു തെളിയിക്കുന്നതായിരുന്നു, .എന്.അനിരുദ്ധന് എന്ന സം വിധായകനുള്പ്പെടുന്ന അക്രൈസ്തവരുടെ സജീവ പ്രാതിനിധ്യം. യുവജനോത്സവ മത്സരവേദികളിലേയ്ക്ക് ചവിട്ടുനാടകം കടന്നു വന്നതോടെ മാഞ്ഞുപോകുന്ന കലയ്ക്ക് പുനരുത്ഥാനമുണ്ടാകുമെന്ന് നമുക്ക് പ്രത്യാശിക്കാം.
(സൺഡേ മംഗളം - ഫെബ്രുവരി 2, 2014) 

എന്നും കുഞ്ഞായിരുന്ന അബ്ദുള്ള

തെങ്ങോലത്തലപ്പുകള്‍ തൊട്ടുനിൽക്കുന്ന  ഒരു തടിക്കൊട്ടാരമാണ്‌ മധുവേട്ടന്‍റെ  ശംഖുമുഖത്തെ വീട്. മുമ്പിലൊരു കൊച്ചുവഴി. വഴി അതിരിടുന്നത് വിമാനത്...

നഗരഘോഷകൻ